ကကုၨနၧ-ဇာတ်

ကကုၨနၧ-ဇာတ်

ရှေးရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ ဝေရဉ္ဇမြို့တော်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုဘုရင်ကား အလွန်သဒ္ဓါတရားထက်မြက်ပြီး၊ သီလသိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ဘုရင်၏ မိဖုရားကား ကောသလတိုင်းသားဖြစ်ပြီး၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် မိဖုရားကား အလွန်မာန်မာနကြီးပြီး၊ အကျင့်သီလမရှိ။ မင်းကြီးကား ထိုမိဖုရားကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။

တစ်နေ့သောအခါတွင်၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကကုၨနၧမည်သော မျောက်အဖြစ် ဖွားမြင်တော်မူလေသည်။ ထိုမျောက်သည် အလွန်ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး၊ အလွန်သတ္တိရှိ၏။ ထိုမျောက်သည် အခြားသော မျောက်အုပ်စုနှင့်အတူ တောအုပ်ကြီးတစ်ခုတွင် နေထိုင်လေသည်။ ထိုတောအုပ်ကြီးကား အလွန်ကျယ်ပြန့်၍ သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေလျက်၊ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မိမိ၏ မျောက်အုပ်စုကို အလွန်ဂရုစိုက်ပြီး၊ အလွန်ချစ်ခင် ကြင်နာတတ်၏။

ထိုအချိန်တွင် ဝေရဉ္ဇမြို့တော်၌ မင်းကြီးသည် အလွန်အလှူဒါနပြုရာ၌ နာမည်ကျော်ကြားလေသည်။ မင်းကြီးသည် နေ့စဉ်ရက်ဆက်မပြတ် မင်းခမ်းမင်းနားဖြင့် ရပ်ဝေးမှ လာရောက်သူတို့အား အလှူဒါနများ ပြုလေသည်။ သို့ရာတွင် မိဖုရားကား မင်းကြီး၏ အပြုအမူကို အလွန်မကျေနပ်။ သူမကား မင်းကြီး၏ အလှူဒါနများကြောင့် မိမိ၏ အဘိုးအဘွားများ၏ ရွှေငွေများ ကုန်ခန်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်လေသည်။

တစ်နေ့သောအခါတွင်၊ မိဖုရားသည် မင်းကြီးထံ ချဉ်းကပ်၍ ဤသို့ပြောလေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်အား အလွန်စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အကြောင်းတစ်ခု ရှိပါ၏။ အရှင်မင်းကြီး၏ အလှူဒါနများကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဏ္ဍာတော်များ ကုန်ခန်းသွားမည်ကို အကျွန်ုပ် စိုးရိမ်ပါ၏။ ထို့ပြင်၊ အကျွန်ုပ်သည် အကျွန်ုပ်၏ အဘိုးအဘွားများ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုလည်း မဖျက်ဆီးလိုပါ” ဟု ပြောလေသည်။

မင်းကြီးသည် မိဖုရား၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်တော်မူလေသည်။ သူကား မိဖုရားကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် သူကား အလှူဒါနပြုခြင်းကိုလည်း အလွန်နှစ်သက်တော်မူ၏။ သူကား အဘယ်သို့ ပြုရမည်ကို မသိချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဘုရားအလောင်းတော်ဖြစ်သော မျောက်သည် မိဖုရား၏ စကားကို နားထောင်လျက် ရှိလေသည်။ သူကား မင်းကြီး၏ အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ သူကား မင်းကြီးအား ကူညီလိုလေသည်။

တစ်နေ့သောအခါတွင်၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် တောအုပ်ကြီးမှ ထွက်လာ၍ မင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ သွားလေသည်။ သူကား အလွန်ရဲရင့်စွာဖြင့် မင်းကြီးရှေ့မှောက်သို့ ချဉ်းကပ်၍ ဤသို့ပြောလေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီး၏ အခက်အခဲကို နားလည်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်းကြီးအား ကူညီလိုပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်းကြီးအား အလွန်ကောင်းမွန်သော အကြံဉာဏ်တစ်ခုကို ပေးပါမည်” ဟု ပြောလေ.

မင်းကြီးသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်တော်မူလေသည်။ သူကား ဤကဲ့သို့သော မျောက်ကို မည်သည့်အခါမျှ မတွေ့ဖူးချေ။ သူကား မျောက်၏ စကားကို နားထောင်လိုလေသည်။

ဘုရားအလောင်းတော်က ဤသို့ဆက်လက်ပြောကြားလေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်၏ အကြံဉာဏ်ကား ဤသို့တည်း။ အရှင်မင်းကြီးသည် အလှူဒါနပြုရာ၌ အလွန်များပြားသော ငွေကြေးကို အသုံးမပြုဘဲ၊ အလွန်ကောင်းမွန်သော အလှူဒါနများကိုသာ ပြုတော်မူပါ။ အလှူဒါနပြုရာ၌ ငွေကြေးထက် အလှူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အရေးကြီးစေတော်မူပါ။ အလှူသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စိတ်ထားဖြင့် ပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုအလှူသည် အလွန်အကျိုးများ၏” ဟု ပြောလေ.

မင်းကြီးသည် မျောက်၏ အကြံဉာဏ်ကို ကြားရသောအခါ အလွန်နှစ်သက်တော်မူလေသည်။ သူကား မျောက်၏ စကားကို နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ သူကား မျောက်၏ ဉာဏ်ပညာကို အလွန်လေးစားတော်မူ၏။

ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ အကြံဉာဏ်အတိုင်း ပြုတော်မူလေသည်။ သူကား အလွန်ကောင်းမွန်သော အလှူဒါနများကိုသာ ပြုလေသည်။ သူကား အလှူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အရေးကြီးစေလေသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၏ ဘဏ္ဍာတော်များလည်း မကုန်ခန်းတော့ချေ။ မိဖုရားလည်း ကျေနပ်လေသည်။

ဝေရဉ္ဇမြို့တော်သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝ၍ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နေထိုင်ကြရလေသည်။